گرامر درس 4

 

نکته ی گرامری اول درس          مصدر پس از فعل

 تعریف مصدر :   فعلی را گویند که به هیچ زمانی تعلق نداشته  باشد.علامت آن در فارسی "دن" و " تن" و در انگلیسی   to “  می باشد.

                                                  دیدن -  گفتن     to  see – to tell   

مهم     :   مصدر نمی تواند مستقیما وبدون کمک یک فعل اصلی در ساختن جمله شرکت کند.

مهم     :   مصدر نمی تواند مستقیما وبدون کمک یک فعل اصلی در ساختن جمله شرکت کند.

        I to go to school every day .(غلط) 

        I go to school every day .(درست)

ولی مصدر میتواند بعنوان فعل دوم در ساختن جمله شرکت کند

I wish to buy a good car.

     1        2

She promised   to be  there on time .

  اکنون می خواهیم بدانیم آیا مصدر پس از تمامی فعل های انگلیسی می تواند بیاید ؟  خیر 

 مصدر می تواند بلا فاصله پس از فعل های زیر بیاید :

فعل هایی که پس از آنها مصدر می آید


سعی کردنtry                      

قول دادنpromise                

برنامه ریزی کردنplan        

خواستنwant                      

آرزو داشتنwish                 

دوست داشتن like                 

مایل بودنwould like          

تصمیم گرفتنdecide            

امید وار بودنhope              

نیاز داشتنneed                  

انتظار داشتنexpect             

پیشنهاد کردنoffer               

فراموش کردنforget            

انتظار داشتن           expect

یاد گرفتنlearn                  

order  سفارش دادن ، دستور دادن

ask                  پرسیدن                  


What do you want to do tonight ?

We don’t need to go home .

Tina has decided to sell her house .

You  forgot  to turn off the light .

My brother is learning to drive.

I tried to read my book ,but I was too tired.

 

اگر بخواهیم مصدری را منفی کنیم قبل از to  آن  not   می گذاریم

Tina has promised not to sell the house .

نکته     : بعد از فعل های معین و کمکی مصدر قرار نمی گیرد بلکه فعل ساده می آید .

       She should  to study hard  . (غلط)

  She should  study hard .(درست )

 

    شکل  ساده فعل   +  should /may  / can /could/ must / ought to

                                                  فعل های  معین

   شکل  ساده فعل     +                                                                                 don’t  / didn’t / aren’t  /weren’t/isn’t/….     

نکته     :    بعد از فعل های زیر یک جمله قرار می گیرد (  آوردن   that   اختیاری است )

                                                                                                                              

Hope+   know + think   +  guess +hope  +            (that)   جمله

                    
I guess ( that) he never knows our secret .

I hope ( that) he never knows our secret

She knows we can’t answer her question.

 We believe you don’t know the thieves’ place.

نکته ی گرامری دوم درس                     اسم در نقش صفت

 
مقدمه     :  دو نوع کلمه به توصیف اسم می پردارند    1- صفت      2- اسم

 a  good driver   /   a bus driver

                               اسم                          صفت

به این جمله دقت کنید

Tina is a good driver.

 در این جمله good  به ما می گوید که تینا راننده خوبی است ولی نمی گوید که او راننده ی چه نوع ماشینی است. این جاست که  لازم می شود از صفتی استفاده کنیم که نوع ماشین را هم به ما بگوید .

Tina is a bus  driver .

                                                            اسم      اسم        

ولی ما می دانیم که bus  اسم است .اسم در حالت معمولی که نمی تواند کار صفت را بکند. از طرفی هم مجبور به استفاده از آن هستیم. پس bus  که اسم است  می پذیرد که نقش صفت را ایفا کند . به اسم هایی که نقش صفت  را ایفا ی کنند  صفت های اسمی می گویند.صفت های اسمی  ا سم هایی که به توصیف اسم می پردازند. اکنون چند مثال  :

 

This device is a nano product .

Mr. Hamidi is a university professor.

I like reading history books.

Evening newspapers are not cheaper.

I like chocolate milk.

Autumn fruits are delicious.

I have  no morning appetite .

 خلاصه   :  گاهی یک صفت و گاهی هم یک صفت اسمی را توصیف می کنند.

 نکته        :  هیچگاه صفت های اسمی جمع بسته نمی شوند .

نکته         :  مجموع اسم و صفت اسمی را  " اسم مرکب "  گویند .

 I like  garden  fruits